31-10-10

Grote broer

Mijn oudste broer is heengegaan .
Onverwachts.
Het dringt niet door tot in mijn ziel; ik weet het .
Soms heb ik moeite, omdat het toch waar zou kunnen zijn .
Ik weet dat het waar is, maar de hoop blijft bestaan dat ...
En dit zolang hij niet is begraven .
Ik weet het uit ervaring, de hoop dat het een schijndood is blijft bestaan .
Maar eenmaal ten gronde, is het dan zelfs te laat indien ...

Een bepaald beeld heb ol van hem in gedachten .
En dat zal zo blijven .
Dat beeld heeft hij naar mij toe gemaakt .
Het luisterend oor, de grote broer .
Hij had zeker minpunten; maar dat maakt hem juist .
Ik heb tranen in mijn ogen alsof ik over een overledene aan het schrijven ben .

Ik weet niet wat ik moet denken over de gebeurtenis .
Is het goed of had hij langer mogen blijven .
Enerzijds was hij niet ziek dat het uit zijn lijden heeft verlost .
Hij is in stilte heengegaan.
En daar ben ik blij om .
Maar was het hoog tijd dat hij moest heengaan ?
Ik hoop het en zal het mogelijk nooit weten .
Ik had nog graag bij hem gaan zeuren over het ouder worden.
En nu ben ik de oudste broer .
Maar alleen hij is en blijft de ware oudste broer.
En hij deed het als de beste, altijd .

Ik weet nog heel goed hoe hij mij naar school bracht en ophaalde .
Ik was toen vijf jaar .
Ik weet hoe hij mij plaagde, hoe we samen in de klinch hebben gelegen met buurtbewoners .
Hoe hij ze had weestaan en hoe ons vader ons ter hulp is geschoten .
Het zij weinig dingen die we echt samen hebben beleefd, hij was toch vijf jaren ouder en de wegen scheiden zich sneller .

Hoe weet je dat de oudste broer de titel verdiend ?
Als iedereen ernaar handelt en het eerbiedigd .
En dat deed hij zeker .
Hij verdiende gewoon onze oudste broer te zijn .
Dat had gewoon niemand anders kunnen zijn .

Ik heb geen probleem om geen afscheid te kunnen genomen hebben .
Het is onverwachts, en dan zeuren had ik maar ...
Dat is het leven, je kan je niet op alles voorbereiden .
En je leven vergallen met de gedachte van je kans niet te willen missen .
Dan heb je je hele leven afscheid genomen .
Uiteindelijk ging het er toch van komen, maar dit is wel snel .
Te snel ?
Ik weet het niet.

Met de gedachte van mijn heengaan het is al gespeeld.
En de leegte voor de laatste van ons gezin.
Zijn beklag niet kunnen doen bij een broer of zus .
Omdat je de laatste bent.
En dan klamp je de buitenstaanders aan om een luisterend oor.
Je wordt een zeur en iemand die beter kan vertrekken .
Alleen is maar alleen .
En je oorspronkelijk gezin is toch wel de ruggegraat van je leven .
Want daar zou je normaal gezien altijd terrecht kunnen om eendert welke reden ook .
Dat zijn we zo gewoon dat we het niet eens beseffen .
En dat is wederzijds .

Ik had hem nog graag horen lachen, zien lachen, grappen vertellen .
Ik had hem nog graag gezien zoals hij is .
Als geheugen opfrisser.
Maar ik zie hem zoals hij is en hoop dat het nooit zal vervagen .

06:13 Gepost door Siberx | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Mijn oprechte deelneming voor het verlies van je broer.

Gepost door: Duvel | 31-10-10

Veel sterkte met dit verlies. :-(

Je hebt het heel schoon verwoord Siberx en voel je heel goed aan. Mens toch, wat begrijp ik je nu goed!

groetjes en een knuffel!

Gepost door: maike | 03-11-10

Wat werd ik ineens stil bij het lezen van dit bericht. Ik kon exact voelen wat jij voelt.
Ik ben heel bang om naasten te verliezen, ben daar ook heel veel mee bezig.
Er is niets zo zwaar als iemand moeten afgeven die je in je hart draagt.
Sterkte is deze moeilijke tijden.

Gepost door: Perry | 08-11-10

De commentaren zijn gesloten.