05-09-09

Vertrouwen geven, geeft rust

Ik ben iemand die bekend staat als een persoon vol wantrouwen.
Gewoon, met mijn gedachten en van die zaken .
Nochthans, ben ik een persoon die heel veel op vertrouwen leeft.
Maar ik ben ook geen achterlijke pippo die geen grenzen heeft .
Ook al weet ik dat er fouten gebeuren.
Ze gebeuren sowieso toch .
Mijn leven zou een hel zijn, indien ik argwanend alles zou controleren, en de controle controleren.
Dus, vertrouw ik zelf degenen die niet te vertrouwen zijn binnen de toegestane grenzen .
Mijn toegestane grenzen.
Iedereen heeft andere grenzen.
Uiteindelijk, kan men iedereen vertrouwen als men weet waartoe en waaraan .
Geld ?
Weinig mensen zijn met geld te vertrouwen.
Hoe hoger het bedrag, hoe minder er te vertrouwen zijn .
Je laat je toch niet kennen voor 20 cent zekers !?
Sommigen dan weer wel :-)

Maar inzake materialisme, waartoe het geld deel van uitmaakt, maak ik weinig problemen .
Ik zal eerder uit princiepe reageren, dan om het materialistische zelf .
Het geld dat je vandaag uitgeeft ben je morgen vergeten.
Je had er iets voor in de plaats kunnen hebben, maar je hebt het niet .
Je krijgt niet terug hetgeen je ooit uitleende.
Had evengoed geld kunnen zijn.
Maar als ik het uitleen, wat is dan het probleem.
Het is gewoon verlengd.
En mogelijk zie ik het nooit terug .
Waarom zou ik mijn leven verzieken om iets dat ik toch kwijt ben !?
Voor niets nodig vindt ik .
Zo gaat dat ook met geld .
Ik heb geen zin om mijn hoofd te gebruiken hoe ik mijn geld terug krijg.
Dat zijn nu eenmaal niet de dingen die mij boeien .
Ook al leer ik eruit.
Minder uitlenen, of helemaal niet .
Het kost een beetje geld om de mensen beter te leren kennen.
Maar liever 20 euro kwijt, dan wie weet wat voor crapule streek.

Voor geld ga ik de mensen niet scheef bekijken .
Ik heb ooit iemand in 't zak gezet zonder het te weten.
Zoiets doe ik gewoon niet .
Maar mijn rekeningen klopten, en moest zonodig in vraag gesteld worden.
Waarop we beiden aan het tellen zijn gegaan.
In mijn voordeel beeindigd.
Daarna nageteld en bleek dat ik toch juist was geweest.
Nu ja, als men moeilijk doet, en ze worden bedot.
Dan moeten ze het zelf maar weten.
Ik ga me ook niet bezighouden met tot in de puntjes eerlijk te zijn, dat zou erover zijn .
Leerschool kost nu eenmaal iets.
Gratis krijg je niets.
Dat geldt ook voor mij.
Ook al heeft het mij al veel gekost qua poen.

Maar ondertusen, vertrouw ik de mensen , geef ik mijn vertrouwen .
Wat mij nog niet blind maakt.
Maar ik ben ook niet zinnens voor ieder frut dingske, mijn wereld overhoop te halen.
En als het echt moet.
Dan zien we wel wat we ermee doen .

10:30 Gepost door Siberx in Gedachten | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vertrouwen, rust, wantrouwen, eurocenten |  Facebook |

Commentaren

Ik ben het er volledig mee eens (weeral) ;-)

Ik wantrouw iedereen, maar laat het niet merken...alleen als de persoon het er te dik op legt. Ik zal het zo formuleren: Ik laat komen wat komt, ik zie wel als de tijd daar is, maar ik lig er niet meer wakker van. Geld uitlenen doe ik niet en ik zal hen er ook bij vertellen waarom ik dat niet doe. Ondervinding is de beste leerschool!

groetjes

Gepost door: maike | 05-09-09

Ook ik vertrouw de mensen niet meteen. Mijn vertrouwen moet gewonnen worden. En ik geef toe: er zijn heel weinig mensen die ik vertrouwelijke dingen toevertrouw ;-)

Lieve bloggroetjes,

Gepost door: Marjan | 05-09-09

De commentaren zijn gesloten.