05-07-09

Moeilijke kwestie; adoptie

Als reactie op Dulcinea haar Postje van vandaag .
In het kort, een Mongooltje ter adoptie geven .

Het zijn zeker gemengde gevoelens die het teweeg brengt .
Jouw kind, en alles over hebben voor jouw kind was mijn idee.
Moederliefde, vaderliefde.
Daar ben ik van terug gekomen .
Het bestaat wel, maar niet bij iedereen .
Er zijn ook de ouders .
Hun leven wordt belast met een gehandicapt kind .
En, het ligt aan de ouders wat ze ermee doen .
Ik beoordeel ze niet, ook al zijn ze kader of bediende of arbeider .
Ik probeer te begrijpen, en dat is het .

Nu, voor mezelf op dit moment en niet in de situatie verkerend, heb ik een idee hoe of wat .
Een vruchtwaterpunctie die aan het ligt brengt dat het kind afwijkingen heeft, zou ik laten weghalen .
Maar indien het geboren wordt, zal ik het houden .
Ik zeg wel nu, en niet in de situatie verkerend .
Uiteindelijk zijn we met twee om een kind ter wereld te brengen .
En zijn er mogelijk twee meningen daarover .
Men mag het ook bekijken vanuit het moment dat het gebeurt .
Kan ik het dan nog laten weghalen ?
Of is de liefde voor het ongeboren kind al aanwezig ?

Gevoelens en verstand zijn twee dingen .
Als het geboren wordt, heeft het geen recht op ouderlijke liefde ?
En wie kan dit beter geven dan de ouders zelf ?
Ook al is ouder instinct aanwezig in sommige gevallen ( adoptie) .
Als je de ouderliefde hebt, dan neem je het risico niet dat je kind tekort gedaan wordt aan liefde .
Omdat nu eenmaal iedereen enkel zichtzelf volledig kan vertrouwen.

Er is ook de verantwoordelijkheid opnemen van je daden .
Zeker er nu bepaalde keuzes kunnen gemaakt worden .
Vruchtwaterpunctie is om een keuze te maken op je verder leven .
Als je daar een keuze maakt, dan zou men veronderstellen deze te dragen .
Ze niet opnemen, is verantwoordelijkheid ontlopen .
Als je je kind laat euthanaseren, is dat een keuze die je zal meedragen .

Ik zeg het, een zeer moeilijke kwestie een gehandicapt kindje laten adopteren .
Als je zelf enkel een gezond kind wilt .
Waarom een mismaakt kind ter adoptie geven ?
Maar dan vertrekken we vanuit een beoordelend standpunt .
Het is niet meer neutraal .
Maar het schiet zeker in de gedachten van de mensen .

08:59 Gepost door Siberx in Gedachten | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Voor mezelf Ik kan alleen spreken voor mezelf. Toen ik destijds zwanger was, spraken we over deze kwestie. Ons standpunt was toen en nu zou ik trouwens nog op dezelfde manier reageren. Ik zou een kind met down net zo graag zien en welkom heten als een ander. Waar gaat het eindigen als we elk mens met een afwijking zomaar weg gaan gooien? Zullen we mekaar dan maar gewoon uitmoorden?

Gepost door: Coco | 06-07-09

Er is meer denk ik Er is ook wat als .... ?
Als men er niet meer voor kan zorgen, wat dan ?
Zelf zijn ze niet zelfstandig genoeg om zonder hulp in de maatschappij te leven .
Ik hou het kind, of ik hou het niet kan vanuit een egoistisch standpunt zijn, of uit een goed hart .

Gepost door: Siberx | 06-07-09

Inderdaad... maar dan zijn er uiteindelijk voorzieningen waar je gebruik van kan maken, net zoals die er zijn voor ouderen waar niet meer voor gezorgd kan (of wil) worden. Maar zolang je kan, doe je dat toch onvoorwaardelijk! Mijn bloedend moederhart spreekt hier! Dat men een abortus overweegt bij een slechte prognose, daar kan ik inkomen... maar verder gaat mijn inlevingsvermogen niet op dit vlak. Sorry! Nee het spijt me niet eens! Zo voel ik het gewoon!

Gepost door: Coco | 06-07-09

Inderdaad Zoals je zegt, als het kind er is, dan zou ik het ook houden en verzorgen .
Ik denk dat het voor zichzelf spreekt, het is en blijft een bloedverwante die niets misdaan heeft ten opzichte van zich .

Maar ik lees, er zijn voorzieningen waar men gebruik van kan maken .
Zoiets als adoptie b.v. ?
Op zich is daar niets fout mee .
Maar ik zou zeggen, proberen .
En als het echt fout gaat of dreigt te lopen, bekijk dan de mogelijkheden die je kan vinden .
Maar het is allemaal niet eenvoudig .
Er komt zoveel bij kijken, dat het nu gissen is, wat men zou doen .
Het geweten " hetgeen de mensen zouden kunnen denken " Doet ons dingen doen die men misschien niet zou doen, indien het geweten er niet was .

Gepost door: Siberx | 06-07-09

Moeilijk he? Het is niet mijn bedoeling om moraliserend te zijn, of be/ver-oordelend, ik zet wat ik voel neer.
En ... ik hoef hier ook geen "gelijk" te halen, want mijn gevoel geeft mij al "gelijk". Ik denk, als ik dat stel hun schoenen zou dragen, en in hetzelfde geval zou zijn, en ik zou van mezelf weten dat ik niet voor een gehandicapt mens kan zorgen, dat ik dan om te beginnen die vruchtwaterpunctie zou laten doen, en als die verkeerd zou uitdraaien dan zou ik geen mens op de wereld laten komen dat ik niet zou kunnen welkom heten.
Wat dat stel nu doet vind ik persoonlijk puur egoistisch, ze leggen de "last" nu bij andere mensen, zelf willen ze er niet voor zorgen, maar ze hebben er geen probleem mee om er een ander voor te laten zorgen, en ik vind dat dit immoreel is. Vwala.
En voor alle duidelijkheid, tijdens de zwangerschap van mijn beide kinderen heb ik nooit aan een vruchtwaterpunctie gedacht: mijn liefde voor mijn kinderen is onvoorwaardelijk, of ze nu "normaal" zijn of gehandicapt.

Gepost door: Tina | 07-07-09

De commentaren zijn gesloten.